Lotte Kersten
Al zolang als ik me kan herinneren heb ik me een klein beetje anders gevoeld. Ik heb nooit zo goed begrepen waarom we leven zoals we leven. Hoewel het me allemaal goed af ging, ben ik altijd zoekende geweest. Onrustig. Op zoek naar waarom ik hier ben, wat de zin is van het leven en mijn leven. Ik snapte niet waarom ik in de systemen om me heen van alles zag vastlopen. Waarom ik niet gelukkig was, terwijl ik het zo ontzettend goed had.
Mijn studies aan de Technische Universiteit Eindhoven en Tilburg University heb ik wel afgerond, ondanks dat ik mijn motivatie echt uit mijn tenen moest halen. Ik stortte me in een onderzoek naar de achtergrond van alle burn-outs en depressies die ik om me heen zag. Voelde zij ook wat ik voelde? Wat is dat dan precies? Ik reisde de wereld rond om te ervaren hoe het leven ook anders ingevuld kan worden. Hoe mensen in andere culturen naar het leven kijken. Ik zocht een plekje waar ik misschien wel zou passen. Goed tot mijn recht zou komen. Ik verkende of maatschappelijke impact me de voldoening kon brengen die ik zocht, door bij een Sociale Dienst te gaan werken. Ik heb geprobeerd organisaties te transformeren zodat ze echt anders zouden gaan werken, door liefde en vertrouwen voor mensen voorop te zetten. Puntje bij paaltje lukte me dat nooit. Het voelde als trekken aan een dood paard. Ik wilde me niet meer bezig houden met de huidige context vooruit proberen te bewegen. Ik wil me richten op de inspiratiekant. Hoe zou het ook anders kunnen? Daar zit mijn energie!
Steeds vaker bekroop de gedachte me dat ik misschien eens echt uit de rijdende trein moest stappen, zonder een nieuw plan. De ruimte creëren om gewoon eens te zijn. Te zien wat er zou ontstaan als ik alles los zou laten. Het universum hielp me een handje toen mijn werk failliet ging, precies op het moment dat ik ook nog zwanger werd.
In die ruimte ontdekte ik al vrij snel waar ik me op wilde richten. Anderen inspireren en laten voelen hoe mooi en bijzonder het leven kan zijn. Hoe anders we kunnen leven en vooral hoe fijn dat van binnen kan voelen. Ik ben ervan overtuigd dat de wereld een stuk mooier wordt als we allemaal naar ons hart zouden durven luisteren. Dat is mijn nieuwe zoektocht geworden. Een veel plezierigere! Ondanks dat ik nog steeds af en toe zoek naar bevestiging dat het oké is om af te wijken, om het anders te doen dan gebruikelijk, ben ik het wel meer gaan omarmen. Ik probeer te genieten van het creatieve proces, het ‘niet weten’ en de ups & downs die dat met zich mee brengt. Steeds vaker besef ik wat een prachtig geschenk het is om mijn leven zelf in te richten. Om met plezier te werken, te genieten van iedere zonnestraal en van mijn lieve gezin. Ik voel me een dankbaar en gelukkig mens!
Waarheidsliefde
Ik kreeg ooit een deugdenkaartje dat me bijzonder aanspreekt en goed bij me past:
Waarheidsliefde is de basis van de rechtschapenheid waarop alle andere deugden zijn gebouwd. Het is een voortdurende inzet om te leven volgens de standaard van wat echt en waar voor je is. Met waarheidsliefde ga je zorgvuldig om met informatie. Je handelt eerlijk en je bent betrouwbaar in woord en daad. Je laat je inzichten niet overmatig beïnvloeden door anderen. Je onderzoekt de waarheid met eigen ogen. De waarheid in jezelf vertelt je dat je hier niet bent om de droom van iemand anders te leven of om het iedereen naar de zin te maken. Je leeft volgens je eigen ware natuur.
